Ostatnio na rynku pojawiła się nowa wyszukiwarka powierzchni komercyjnych, stworzona przez Jones Lang La Salle. I trzeba przyznać, że faktycznie wypuszczone przez nich narzędzie, może sporo zmienić w tym sektorze.

Przejdźmy do funkcjonalności, jakie udostępnia serwis magazyny.pl :

- wyszukiwarka; to chyba największa zaleta. Można znaleźć nie tylko gotowe powierzchnie magazynowe, ale z tego co zdążyłem zaobserwować także plany inwestycyjne. Dodatkowo wyszukiwarka działa regionalnie, co sprawia że wyszukiwanie terenów komercyjnych można dopasować do pożądanej przez siebie infrastruktury i regionu. Może to być niezły oręż w rękach osób, które zajmują się planowaniem powierzchni magazynowej. Do tej pory nie było możliwe, aby w obszarze ogólnodostępnych serwisów oferujących nieruchomości, była możliwość dostosowania się do dużych inwestorów. Właśnie oni musieli supportować się masą agentów nieruchomości, którzy rzadko zdaję sobie sprawę z tego, co potrzebne jest dużemu przedsiębiorcy.

- analiza rynku; analiza rynku to wysoce specjalistyczne artykuły eksperckie, które przydadzą się każdej osobie, pracującej w tej branży. Sprawia to, że otrzymujemy całkiem przydatne kompendium wiedzy za darmo, które jest na bieżąco aktualizowane. Mamy też pewność, że nie są to wypowiedzi teoretyczne, a praktyczne.

- publikacje, raporty; czyli cyfry w czystej postaci. Dostarczenie analiz i wyników badań z branży i rynku. Każda osoba, która interesuje się rynkiem powierzchni komercyjnych, będzie zainteresowana i tymi danymi.

Dlaczego właściwie o tym serwisie pisze na blogu? Odpowiedź jest wyjątkowo prosta. W końcu doczekaliśmy się nowoczesnego rozwiązania i lokowania powierzchni magazynowych, hal fabrycznych i temu podobnych w jednym rzetelnym miejscu, w sieci. Sprawia to, że przedsiębiorcy nie muszą już walczyć z agentami nieruchomości, którzy w przerwie pomiędzy oglądaniem mieszkania na sprzedaż a mieszkania na wynajem, usiłują “wcisnąć” komuś magazyn.

Oby więcej serwisów tak przygotowanych.

Budynek zaprojektowała firma architektoniczną Skidmore, Owings and Merrill.  Swym wyglądem nawiązuje do tradycyjnej chińskiej architektury z elementami takimi jak pagoda. Podobnie jak Petronas Towers , wiele elementów konstrukcji budynku nawiązuje do cyfry 8, postrzeganej w chińskiej kulturze jako liczba przynosząca szczęście:

• 88 pięter (93 jeśli policzyć piętra połączone z iglicą)
• 16 segmentów, z czego każdy jest o 1/8 krótszy niż 16-piętrowa podstawa
• Główny rdzeń budynku jest ośmiokątem
• Rdzeń otoczony jest 8 wysokimi kolumnami z kompozytów oraz 8 stalowymi kolumnami zewnętrznymi
• Zestaw ośmiu dwupiętrowych kratownic łączy kolumny z rdzeniem dla zapewnienia większej wytrzymałości

Fundamenty sięgają na głębokość 83,2 i są jednymi z najgłębiej osadzonych na świecie. Na głębokości 19,6 metra znajduję się betonowa platforma o grubości 4 metrów. Struktura budynku może wytrzymać tajfunowy wiatr o prędkości nawet 200 km/h  oraz trzęsienia ziemi o skali do 7 stopni w skali Richtera. Elewacja budynku jest wykonana ze szkła, stali nierdzewnej, aluminium i granitu i jest pokryta kratownicą wykonaną z aluminiowych rur.

Od 53 do 87 piętra w budynku mieści się hotel Shanghai Grand Hyatt. Zawiera on 555 pokoi i jest najwyżej położonym hotelem na świecie (jeśli chodzi o wysokość od powierzchni ziemi w budynku).

Oficjalne otwarcie budynku nastąpiło 28 sierpnia 1998, co również związane jest z liczbą 8.

Budynek został wybudowany w latach 1970 – 1973 kosztem ośmiu osób zabitych.Przy jego budowie pracowało ponad 2400 robotników. Jego projektantami byli Bruce Graham i Fazlur Khan z firmy Skidmore, Owings and Merrill.

W momencie ukończenia był najwyższym budynkiem świata (do linii dachu), stracił tytuł w roku 1997, kiedy to ukończono Petronas Twin Towers w Kuala Lumpur. Jednak nawet wtedy miał najwyższy dach, najwyżej położone używane piętro oraz najwyższą wysokość wliczając antenę (527 metrów). Po ukończeniu Taipei 101 pozostał jedynie rekord najwyższej wysokości wraz z anteną, który utracił wraz z wybudowaniem Burj Dubai.

Do 15 lipca 2009 nosił nazwę Sears Tower, od korporacji która zleciła budowę wieżowca. W marcu 2009 brytyjska firma Willis Group Holdings, Ltd. wykupiła prawa do nazwy budynku. Zmiana spotkała się z dezaprobatą mieszkańców, którzy zamierzają używać oryginalnej nazwy.

Budynek ma unikatową konstrukcję – szkielet składa się z dziewięciu rur o kwadratowym przekroju, które tworzą kwadratową podstawę budynku. Cała konstrukcja opiera się na betonowych fundamentach wpuszczonych głęboko w skały znajdujące się pod ziemią. Dziewięć zespawanych razem rur wznosi się na wysokość 50 pięter, następnie budynek zaczyna się zwężać. Do 66 piętra dochodzi 7 rur, do 90 pietra – 5 rur. Ostatnie 20 pięter to już tylko 2 rury.

Budynki, zaprojektowane przez argentyńskiego architekta Cesara Pelli, zostały ukończone w 1998 roku. Ich architektura nawiązuje do sztuki islamskiej. Zbudowane są na planie dwóch betonowych rdzeni ze wzmocnionego betonu o wymiarach 23 x 23 metry otoczonych kręgiem bardzo wysokich kolumn, na których oparła się konstrukcja budynku. Posiadają prawdopodobnie najgłębsze fundamenty na świecie, sięgające na około 1500 metrów w głąb ziemi i wymagające ogromnych ilości betonu. Do budowy obu wież wynajęto dwie różne firmy. Pierwsza powstała wieża nr 2, budowana przez Samsung Constructions, wieże nr 1 budowała Hazama Corporations.

Przy budowie wież pracowało do 7 tys. robotników jednocześnie, którzy zużyli 160 tys. m³ betonu, 77 tys. m³ nierdzewnej stali, 208 pali długości 208 m każdy, pokrytych płytą żelbetową o grubości 4,5 m.

Wiceprezes Ganta Henryk Feliks przyznał, że czerwone światło zapaliło się pod koniec 2007 roku, kiedy to spółka sprzedała zaledwie cztery mieszkania. Zdecydowano się wówczas o zrezygnowaniu z trzech projektów zakładających budowę dużych mieszkań. Obecnie najbardziej popularne są mieszkania, które kosztują 200-250 tys. zł, i często są sprzedawane za gotówkę.

Akcjonariusze Orco Property Group, budującej budynek przy ul. Złotej 44 w Warszawie myślą o likwidacji spółki. Według “Życia Warszawy” decyzja zapadnie w połowie września.

194. metrowy wieżowiec, nazwany Żaglem, miał być nowym symbolem stolicy. Budowę planowano zakończyć w 2009 r. Pracę wstrzymano pół roku temu. Kilkunastopiętrowy kikut straszy w centrum miasta, obok Złotych Tarasów i Intercontinentalu.

Alicja Kościesza, dyrektor marketingu i sprzedaży polskiego oddziału dewelopera zapewnia, że istnienie Orco nie jest zagrożone, ponieważ nieruchomości spółki są wyceniane na 1,83 mld euro.