Ostatnio na rynku pojawiła się nowa wyszukiwarka powierzchni komercyjnych, stworzona przez Jones Lang La Salle. I trzeba przyznać, że faktycznie wypuszczone przez nich narzędzie, może sporo zmienić w tym sektorze.

Przejdźmy do funkcjonalności, jakie udostępnia serwis magazyny.pl :

- wyszukiwarka; to chyba największa zaleta. Można znaleźć nie tylko gotowe powierzchnie magazynowe, ale z tego co zdążyłem zaobserwować także plany inwestycyjne. Dodatkowo wyszukiwarka działa regionalnie, co sprawia że wyszukiwanie terenów komercyjnych można dopasować do pożądanej przez siebie infrastruktury i regionu. Może to być niezły oręż w rękach osób, które zajmują się planowaniem powierzchni magazynowej. Do tej pory nie było możliwe, aby w obszarze ogólnodostępnych serwisów oferujących nieruchomości, była możliwość dostosowania się do dużych inwestorów. Właśnie oni musieli supportować się masą agentów nieruchomości, którzy rzadko zdaję sobie sprawę z tego, co potrzebne jest dużemu przedsiębiorcy.

- analiza rynku; analiza rynku to wysoce specjalistyczne artykuły eksperckie, które przydadzą się każdej osobie, pracującej w tej branży. Sprawia to, że otrzymujemy całkiem przydatne kompendium wiedzy za darmo, które jest na bieżąco aktualizowane. Mamy też pewność, że nie są to wypowiedzi teoretyczne, a praktyczne.

- publikacje, raporty; czyli cyfry w czystej postaci. Dostarczenie analiz i wyników badań z branży i rynku. Każda osoba, która interesuje się rynkiem powierzchni komercyjnych, będzie zainteresowana i tymi danymi.

Dlaczego właściwie o tym serwisie pisze na blogu? Odpowiedź jest wyjątkowo prosta. W końcu doczekaliśmy się nowoczesnego rozwiązania i lokowania powierzchni magazynowych, hal fabrycznych i temu podobnych w jednym rzetelnym miejscu, w sieci. Sprawia to, że przedsiębiorcy nie muszą już walczyć z agentami nieruchomości, którzy w przerwie pomiędzy oglądaniem mieszkania na sprzedaż a mieszkania na wynajem, usiłują “wcisnąć” komuś magazyn.

Oby więcej serwisów tak przygotowanych.

Ministerstwo Sprawiedliwości zapewnia, ze do końca 2010 roku księgi wieczyste on-line będą dostępne dla każdego. Natomiast jeszcze w tym roku dostęp do tych zasobów zdobędą notariusze i komornicy. Dodatkowo ministerstwo chce aby każdy zainteresowany mógł samodzielnie dokonać wydruku księgi wieczystej. Byłby to dokument prywatny, co oznacza, że nie można będzie powoływać się na jego treść przed sądami czy innymi organami państwowymi w celu potwierdzenia prawa do danej nieruchomości. Dostęp do ksiąg wieczystych on-line jest jednym z projektów planu informatyzacji państwa na lata 2007-2010.

Budynek znajduje się w Chicago w Stanach Zjednoczonych. Zaprojektowany został przez Edwarda Durella Stone’a. Budowa wieżowca została zakończona w 1972 roku. Mający 86 pięter nadziemnych i 5 podziemnych jest drugim co do wysokości budynkiem w Chicago, 3 w USA i 15 na świecie. Wykorzystywany jest głównie w celach biurowych. Całkowita powierzchnia budynku wynosi 334 448 m2. Co ciekawe podczas uroczystości rozpoczęcia budowy 6 kwietnia 1970 roku, na wysokość 346 metrów wzniósł się helikopter, uświadamiając zebranym jak wysoki będzie to budynek.

Jin Mao Tower to wieżowiec znajdujący się w Szanghajskiej dzielnicy Pudong. Ma 421 metrów (370 m do wysokości dachu). Zawiera biura oraz hotel Grand Hyatt. Jest drugim najwyższym budynkiem w Chinach, za Shanghai WFC. Budowa kosztowała 400 milionów dolarów.

Budynek zaprojektowała firma architektoniczną Skidmore, Owings and Merrill.  Swym wyglądem nawiązuje do tradycyjnej chińskiej architektury z elementami takimi jak pagoda. Podobnie jak Petronas Towers , wiele elementów konstrukcji budynku nawiązuje do cyfry 8, postrzeganej w chińskiej kulturze jako liczba przynosząca szczęście:

• 88 pięter (93 jeśli policzyć piętra połączone z iglicą)
• 16 segmentów, z czego każdy jest o 1/8 krótszy niż 16-piętrowa podstawa
• Główny rdzeń budynku jest ośmiokątem
• Rdzeń otoczony jest 8 wysokimi kolumnami z kompozytów oraz 8 stalowymi kolumnami zewnętrznymi
• Zestaw ośmiu dwupiętrowych kratownic łączy kolumny z rdzeniem dla zapewnienia większej wytrzymałości

Fundamenty sięgają na głębokość 83,2 i są jednymi z najgłębiej osadzonych na świecie. Na głębokości 19,6 metra znajduję się betonowa platforma o grubości 4 metrów. Struktura budynku może wytrzymać tajfunowy wiatr o prędkości nawet 200 km/h  oraz trzęsienia ziemi o skali do 7 stopni w skali Richtera. Elewacja budynku jest wykonana ze szkła, stali nierdzewnej, aluminium i granitu i jest pokryta kratownicą wykonaną z aluminiowych rur.

Od 53 do 87 piętra w budynku mieści się hotel Shanghai Grand Hyatt. Zawiera on 555 pokoi i jest najwyżej położonym hotelem na świecie (jeśli chodzi o wysokość od powierzchni ziemi w budynku).

Oficjalne otwarcie budynku nastąpiło 28 sierpnia 1998, co również związane jest z liczbą 8.

Willis Tower (Sears Tower) to wieżowiec w centrum Chicago. Ma 110 pięter i 443 metry wysokości, co czyni go najwyższym budynkiem w Ameryce Północnej do linii dachu. Dwie anteny telewizyjne, ustawione na szczycie, sięgają 520 m. Jest najwyższym budynkiem w USA i pozostanie nim do czasu ukończenia Wieży Wolności (Freedom Tower) w roku 2013.

Budynek został wybudowany w latach 1970 – 1973 kosztem ośmiu osób zabitych.Przy jego budowie pracowało ponad 2400 robotników. Jego projektantami byli Bruce Graham i Fazlur Khan z firmy Skidmore, Owings and Merrill.

W momencie ukończenia był najwyższym budynkiem świata (do linii dachu), stracił tytuł w roku 1997, kiedy to ukończono Petronas Twin Towers w Kuala Lumpur. Jednak nawet wtedy miał najwyższy dach, najwyżej położone używane piętro oraz najwyższą wysokość wliczając antenę (527 metrów). Po ukończeniu Taipei 101 pozostał jedynie rekord najwyższej wysokości wraz z anteną, który utracił wraz z wybudowaniem Burj Dubai.

Do 15 lipca 2009 nosił nazwę Sears Tower, od korporacji która zleciła budowę wieżowca. W marcu 2009 brytyjska firma Willis Group Holdings, Ltd. wykupiła prawa do nazwy budynku. Zmiana spotkała się z dezaprobatą mieszkańców, którzy zamierzają używać oryginalnej nazwy.

Budynek ma unikatową konstrukcję – szkielet składa się z dziewięciu rur o kwadratowym przekroju, które tworzą kwadratową podstawę budynku. Cała konstrukcja opiera się na betonowych fundamentach wpuszczonych głęboko w skały znajdujące się pod ziemią. Dziewięć zespawanych razem rur wznosi się na wysokość 50 pięter, następnie budynek zaczyna się zwężać. Do 66 piętra dochodzi 7 rur, do 90 pietra – 5 rur. Ostatnie 20 pięter to już tylko 2 rury.

Jest to niezwykle luksusowy hotel w Dubaju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Budynek ten stal się symbolem Dubaju, swym kształtem nawiązuje do żagli tradycyjnych arabskich łodzi dhow. Burdż al-Arab jest najwyższym hotelem na świecie, swego czasu został uznanym na najbardziej luksusowy. Stanowi część kompleksu wypoczynkowego “The Jumeirah Beach Resort”. Budynek postanowiono na sztucznej wyspie położonej 280 metrów od brzegu. Budowa Burdż al-Arab trwała niecałe 6 lat, przy której udział wzięło 3,5 tys. osób. W hotelu znajdują się wyłącznie dwukondygnacyjne apartamenty o powierzchni od 170 do 178 m kw. Ponadto w budynku znajduje się kilkanaście restauracji, dwie wielkopowierzchniowe pływalnie, muzeum, biblioteka, lądowisko dla śmigłowców położone na 27 piętrze, kilkupiętrowe akwarium. Projekt budynku został wykonany przez Toma Wrighta z pracowni WS Atkins PLC.

Bliźniacze wieże Petronas Towers w Kuala Lumpur były największymi wieżowcami świata do 2004 roku. Obie mają po 452 metry, 88 pięter nad ziemią, 4 podziemne i połączone są mostem o długości 58 metrów.

Budynki, zaprojektowane przez argentyńskiego architekta Cesara Pelli, zostały ukończone w 1998 roku. Ich architektura nawiązuje do sztuki islamskiej. Zbudowane są na planie dwóch betonowych rdzeni ze wzmocnionego betonu o wymiarach 23 x 23 metry otoczonych kręgiem bardzo wysokich kolumn, na których oparła się konstrukcja budynku. Posiadają prawdopodobnie najgłębsze fundamenty na świecie, sięgające na około 1500 metrów w głąb ziemi i wymagające ogromnych ilości betonu. Do budowy obu wież wynajęto dwie różne firmy. Pierwsza powstała wieża nr 2, budowana przez Samsung Constructions, wieże nr 1 budowała Hazama Corporations.

Przy budowie wież pracowało do 7 tys. robotników jednocześnie, którzy zużyli 160 tys. m³ betonu, 77 tys. m³ nierdzewnej stali, 208 pali długości 208 m każdy, pokrytych płytą żelbetową o grubości 4,5 m.

Wrocławska spółka Grant wyprzedziła dotychczasowego lidera rynku deweloperskiego pod względem liczby sprzedanych mieszkań J. W. Construction Holding. Dzięki dobrze dobranej strategii, zakładającej obniżkę cen na przełomie 2008 i 2009 roku, budowę niewielkich mieszkań, których cena oscyluje wokół 5-6 tys. zł za m kw., udało się sprzedać ponad 450 mieszkań w pierwszej połowie 2009 roku.

Wiceprezes Ganta Henryk Feliks przyznał, że czerwone światło zapaliło się pod koniec 2007 roku, kiedy to spółka sprzedała zaledwie cztery mieszkania. Zdecydowano się wówczas o zrezygnowaniu z trzech projektów zakładających budowę dużych mieszkań. Obecnie najbardziej popularne są mieszkania, które kosztują 200-250 tys. zł, i często są sprzedawane za gotówkę.

Akcjonariusze Orco Property Group, budującej budynek przy ul. Złotej 44 w Warszawie myślą o likwidacji spółki. Według “Życia Warszawy” decyzja zapadnie w połowie września.

194. metrowy wieżowiec, nazwany Żaglem, miał być nowym symbolem stolicy. Budowę planowano zakończyć w 2009 r. Pracę wstrzymano pół roku temu. Kilkunastopiętrowy kikut straszy w centrum miasta, obok Złotych Tarasów i Intercontinentalu.

Alicja Kościesza, dyrektor marketingu i sprzedaży polskiego oddziału dewelopera zapewnia, że istnienie Orco nie jest zagrożone, ponieważ nieruchomości spółki są wyceniane na 1,83 mld euro.

Obiekt ten znajduje się na górze Avila, która góruje nad miastem Caracas. Dotrzeć do niego można bezpośrednio ze stolicy kolejką linową. Projekt hotelu autorstwa Tomása Sanabrii, został zaakceptowany przez ówczesnego prezydenta Wenezueli Marcosa Péreza Jiméneza, kiedy to kraj przeżywał boom budowlany. Otwarcie hotelu odbyło się w grudniu 1955 roku, a budowa 14-sto piętrowego budynku trwała zaledwie 7 miesięcy. Z ciekawostek technicznych wspomnieć należy np. wykorzystaniu pionierskich materiałów do budowy, ponadto projekt zakładał wykorzystanie energii słonecznej do ogrzewania budynku. Warto dodać, że był to początek lat 50-siątych W momencie otwarcia hotel uważany był za najbardziej nowoczesny tego typu obiektem w całej Ameryce Południowej.